Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Lienepien-vijftigplusser.nl
Van alles
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


wijlen mijn man en ik



Mijn Profiel

pienvangmail.com
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bijbel
04 augustus 2016 14:59

Mmmmmmmmmmmmm
23 juli 2016 10:25

Helaas
19 januari 2016 00:55

Steenhard
14 december 2014 16:10

Pippy
08 augustus 2013 22:33




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.



Weblog Vrienden


Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Thijs
Van: 50plusser.nl

Berndts weblog
Van: sunrise

Jobenthes blogje
Van: Jobenthe

Pluske
Van: Joger

Pluske
Van: Joger

Franstaal
Van: fran




Gastenboek berichten

Catharina
13 augustus 2014 10:03
_
Ja zeker, het was zo'n lieve, humoristische man. maar ja, elke weduwnaar of weduwe zal dat toch wel hebben en af en toe weer eens een traantje laten. nicole heeft het er nog moeilijker mee gr.pieneke

Catharina
13 augustus 2014 09:27
_
Mooie proefielfoto links boven van jullie samen. is wel slikken steeds voor je denk ik. liefs Catharina

29 oktober 2011 15:18
_
Ja, ik vond dat een heel goede uitzending. het was zo echt geen gemaakt gedoe eromheen. en fijn dat je toch een oplossing hebt gevonden. gr.pieneke




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Hanneke58 om 16:11
_
Hanneke58 Online

Door wim59 om 16:05
_
Wim59 Online

Door levendwater om 16:05
_
Levendwater Online

Door Loezie om 16:05
_
Loezie Online

Door Annie464646 om 16:01
_
Annie464646 Online

Door Joeska56 om 16:01
_
Joeska56 Online

Door marlie49 om 16:01
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door tteun om 16:00
_
Tteun Online





_

Andere artikelen



autisme

het woord autisme, ik had er nooit zo over nagedacht.
nu blijkt dat mijn dochter autistisch is, moet ik me daarin gaan verdiepen.

het is een vreemd iets, eerst heeft ze borderlinetrekken, en in sommige dingen kon ik me daarin vinden.
Nu na verscheidene (verschillende?) onderzoeken blijkt dat het autisme is.
door haar leeftijd en dat het karakter al gevormd was, heeft het al zo lang moeten duren voor ze er helemaal achter kwamen.
Ook nu weer (nooit een duidelijk beeld) is het ernstig, maar de milde vorm? Ja, zo lust ik er nog wel een.
volgens mij als het ernstig is, is het ernstig, maar de milde vorm dan zou ik zeggen is het gemiddeld.
ik weet niet hoor.
ik weet wel dat we nu ons moeten gaan richten op autisme. ben van de week al een paar sites gaan bezoeken, dat is niet makkelijk.
is het klassiek, is het een spectrum en weet ik al niet wat.
zij schijnt dus klassiek te hebben, maar voor 100% schijnen ze het niet te weten, of er nog iets bij komt.
ik ben er wel achter dat wij mijn man en ik, geheel verkeerd gehandeld hebben, nou eigenlijk ik.
Ik ben er achter dat als ik dus niet was gaan samenwonen en toen trouwen zij waarschijnlijk in haar rustige leventje had kunnen blijven verkeren.
ik ben wel zo nuchter dat ik zeg het is gebeurd en niet terug te draaien.
ik schrijf dit dus als ja, zie het als eeen tip dat anderen die zelfde fout niet zullen maken.
Nu is er een leven mee verknald.
ik heb er geen spijt van dat het zo gelopen is, maar voor haar!
vind ik het vreselijk.ik was ook idolaat van mijn man, stom hé.
Ik heb er steun aan dat ik heilig ervan overtuigd ben, dat alles gaat zoals het moet gaan. (Karma) Ik begrijp dat mensen zullen zeggen, ja lekker makkelijk, schuif je het maar daar op.
enfin, ik heb mijn hart weer even gelucht en ga nu maar weer denken hoe of wat.
groetjes allemaal.pien



Geplaatst op 14 februari 2008 15:06 en 1281 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Franslj.1  
14 feb 2008 15:34
Juist Pien, het is nu eenmaal zo gelopen en met zelfverwijten maken, help je niemand. Autisme vraagt om aandacht en speciale omgangsvormen...dat is waar. Je verruilt en zeker jullie dochter, het 'gewone' wereldje, voor een wereld van 'als autisten leren denken en leven'. Ik wens jullie geduld en volharding in een samenleven, waarin 'aandacht' voor elkaar de boventoon mag voeren.
Groet...franslj.

Pienvangmail.com  
14 feb 2008 16:03
bedankt franslj voor je reactie. ja, vanaf nu denk ik dat ik haar weer anders moet aanpakken. volgens de psych's van borderline deed ik het goed, maar nu, zal die aandacht dus nog meer moeten verdiepen en ik ben juist iemand die gelijk aanpakt en zij is net als mijn schatje, eerst overdenken maar dat overdenken duurt zo lang...
voorbeeld een wasmachine denkt ze eerst maanden over, dan uitzoeken op pc dan weer denken en dan eindelijk is het zover, daar ben ik redelijk aan gewend, nu wil ik verhuizen ook dat heeft voeten in aarde gehad, want het is zo druk in haar hoofd haar vriendin gaat emigreren, dus daar wil ze aandacht aan besteden en nu wil ik weg dat werd haar te veel. dus doe ik het rustig aan, is voor mij misschien wel een training maar bedankt groetjes pien
_





_
Jobenthe  
14 feb 2008 16:06
Dag Pien. Je artikel raakt me. Zoek niet de schuld bij jezelf of dat je iets fout hebt gedaan! Ook als je voor een andere levensweg had gekozen, had het feit er gelegen. Tevens is pas nu echt bekend wat er met haar aan de hand is. Autisme vraagt veel aandacht, zorg etc. en dan nog sta je er soms machteloos tegenover. De juiste begeleiding is belangrijk nu. Voor jou aan kennis en behandeling erover en in elk facet voor je dochter. Er valt heel veel te vinden op internet erover. Ook over verschillende vormen van therapien. Karma, daar geloof ik ook in en het helpt je op je huidige zware stuk erin. Sterkte en groeten van J.

Redone  
14 feb 2008 16:14
Hoi Pien, je moet je zelf nooit de schuld geven van zoiets, als het nu pas geconstateerd is, dan is het een milde vorm en kun je allerlei adviezen vinden en vragen.
Misschien moet je haar nu iets anders benaderen, maar je vindt die weg wel!!
Liefs Ria
_





_
Pienvangmail.com  
14 feb 2008 16:17
ja Merle, zeker weten dat het idee dat het ons karma is mij steunt. als ik niet mijn hele leven dat gevoel had gehad, dan was ik midsschien allang aan zelfmoord heengegaan. maar ik voel dat je dan het weer in een volgend op je bordje krijgt en dat heeft geen nut. kan je maar beter de hele beker leegdrinken toch? gelukkig ben ik nogal optimistisch van aard, (heb ook wel eens een dip hoor) en zo kan ik haar vaak weer steunen, ze bedankt me ook altijd als ze in verdriet is en ik een tijdlang met haar rustig praat totdat ze erover heen is. ze waardeert dat zeer. zij is nu nr. 1 voor mij. maar ik moet nog veel van deze aandoening gaan vernemen. zal nog wel veel erover vermelden. groetjes en bedankt pien

Pienvangmail.com  
14 feb 2008 16:22
dank Ria, ik heb ook het gevoel dat ik haar wel verder kan steunen.
maar ik moet veel uit gaan zoeken.
EN GEDULDIGER zijn!
zij zegt steeds ik leef niet ik OVERLEEF en dat kan waarschijnlijk niemand begrijpen. maar zoals ik altijd zei en nog zeg, (ik heb een jaar plat gelegen met een hernia toen ik 14 jaar was) ach het kan toch nog erger, er zijn altijd mensen die het nog moeilijker hebben, zei ik ook altijd tegen richard.
misschien makkelijk gezegd, maar het is wel waar. in ieder geval ook bedankt en luv u pien (luv iedereen)
_





_
Jobenthe  
14 feb 2008 16:23
Ja, geef graag een vervolgartikel erover. Ik ben heel erg geinteresseerd en jou helpt het schrijven mogelijk om je hart wat te luchten. Je redt het hoor! groeten van J.

Florien001.1  
14 feb 2008 16:47
Hallo Pien, het autistisch-spectrum kent vele varianten, van mild tot zwaar. Als niet-autist is het niet eenvoudig om je in te leven in de leefwereld van een autist. Schuldig hoef je je zeker niet te voelen, omdat je er pas voor een ander kunt zijn, als je je gelukkig voelt. Het kost tijd, maar met geduld en liefde kom je een heel eind. Groeten, Florien.
_





_
Gizmoenbeertje  
14 feb 2008 16:47
Dat begrijp ik wel, datje zelf nu in een soort van cirkel zit en... het is heel erg als je je de zondebok gaat voelen mar dat wet je waarschijnlijk zelf ook wel... tsja... en dan is er het nieuwe weten en een nieuwe diagnose... dat is heel moeilijk voor je, temeer dar je het weer moet verwerken en alles terug op een rijtje moet krijgen... Heb je al een concreet handelingsplan gehoord van een dokter hoe ze nu verder gaan? je schrijft over het feit dat je misschien gaat verhuizen... en aan de andere kant wil je er ook zijn voor je dochter dat is heel begrijpelijk want je blijft een moeder.
Het blijft een zware zaak.... zo word je wel geduld geleerd.... Hoop dat de poes gauw komt om je op te beuren en... in gedachten staan wij ook hier klaar.... slaan we een arm om je heen en zeggen, schrijf er mar veel over... dat lucht je misschien wel op..... ik blijf je volgen.... veel sterkte en veel liefs, Lia

Chrisje  
14 feb 2008 16:56
Hallo Pien, Waarom een schuldgevoel om iets dat nu pas is vastgesteld kon je toch ook niet weten. Dat het "Autisme" is kun jij toch niets aan doen. Naar de toekomst is het belangrijk voor jou dochter dat ze steun kan vinden bij jou en je man. Belangrijk dat ze veel aandacht krijgt beetje bij beetje leer je hoe je moet omgaan met haar. Het is voor jou belangrijk dat je het even van je af kunt schrijven en je hart hier luchten. Hier kom je immers zeker iemand tegen die je moed inpraat dat heb je ook nodig in deze situatie. Je moet ook een verwerkingsproces door en dat kunnen een plaats geven. Veel sterkte en het gaat zeker lukken doe rustig aan! Met hartelijke groeten Chrisje.
_





_
Benenalie  
14 feb 2008 17:01
Hallo,

Jij mag je niet schuldig voelen..dit zijn haar genen..en die kun je niet veranderen!!
Ook jij hebt recht op je geluk!!
Probeer haar te helpen..steunen en er voor haar te zijn!!!

gr Alie

Pienvangmail.com  
14 feb 2008 17:43
Lia,Chrisje,Alie, hartelijk bedankt, zeker ben ik blij met alle reacties. niet dat ik nu in de put zit, nee hoor, maar het had zo anders kunnen lopen voor haar. mijn verhuizing binnenkort (nou ja, zeker nog 5 a 6 weken, is voor 75% al rond. en ik ga dicht bij haar in de buurt wonen maar wel
dat ze zich niet belaagd gaat voelen, want ze willen wel aandacht, maar niet te vaak en het is volgens mij altijd beter dat zij dat aangeeft als ze het nodig heeft. mijn lieve ventje is reeds overleden en die heeft ook altijd aandacht nodig gehad, alleen als hij het nodig achtte. soms leven ze in zichzelf. en vragen dan ook geen aandacht.
evenzogoed blijf ik erbij dat het jammer is, dat het niet geconstateerd is bij haar jonge jaren. maar in die tijd wisten zij veel, ik heb dat moet eerlijk zeggen toen zij in de ?groep (klas 3 of 4) een psychiatrisch onderzoek aangevraagd en daaar kwam niets van borderl. niets van adhd ofzo wel dat zij erg veel aandacht vroeg en een sterke band met haar moeder had.die zaten ook te zeuren dat haar vader die uit n,brabant kwam teveell accent had en daardoor haar spreken moeilijk maakte. toen zij een jaar of 9 was heb ik haar naar zo'n leer en doekamp laten gaan, die zeiden dat de motoriek gestoord was, (zij viel vaak en liet dingen uit haar handen vallen) nu nog soms, en dan is ze zo kwaad op zichzelf, maar ik denk dat dat te zwakke spieren zijn, ik heb al eens verteld zij is 1.91 lang en slank maar door die lengte rugproblemen en zwakke spieren, (die heeft ze van mij) en dan moeten die getraind worden, wat weer vermoeidheid geeft en dan kan ze psychisch het moeilijk aan. dus het is een visuele cirkel waar we in draaien. vroeger toen ze nog blowde zegt ze had ze geen pijn en was het leven makkelijker dus ik vind het prachtig dat ze ondanks dat toch clean blijft. dat is knap hoor, als je zo'n pijnaanval ook hoofdpijnen hebt en dan niets neemt.
wel verdrietig is en goddank veel tegen haar parkietje (die antwoord geeft) en konijntje (die haar dan aan zit te kijken) praat en haar moeilijkheden en vreugde verteld. ondanks alle moeilijkheden geniet ik dan van die gesprekjes, die hoor ik via msn. nou mensen hardstikke bedankt en de steun die ik krijg omdat jullie allemaal positief denken. prima gr. luv Upien
_





_
Fey  
14 feb 2008 18:20
Lieve Pien,
Hier herken ik iets in van mijn eigen leven. Het is iets wat gebeurd en je denkt dat je het beste doet wat je kan doen. Ik trouwde heel jong met een knappe indische jongen. Helemaal weg was ik ervan. En we kregen 2 kinderen. Hij was opgevoed door een indonesische vrouw. Wat ik me nooit heb gerealiseerd toen was dat Java waar hij vandaan kwam Islamitisch was en hij daar ook naar handelde. Het gevolg dag en nacht ruzie. Ik vertikte bijv. om midden in de nacht als meneer dorst had op te staan en voor hem drinken te halen en nog veel meer van die dingen. Weet je af en toe heb je gewoon dingen niet in de hand. Achteraf voelde ik me ook heel schuldig dat ik nog zolang bij die man ben gebleven. Altijd ruzie de kinderen hadden geen leven.
Er kunnen dingen in het leven gebeuren wat je niet echt in de hand hebt. En pas achteraf tot de conclusie komt dat het niet goed was.
Maar je hebt gehandeld naar beste weten. Kijk naar de toekomst.
Ik wens je heel veel sterkte. Lieve gr. Fey

Pienvangmail.com  
14 feb 2008 18:36
dank je lieve Fey, wat triest voor je hé? mijn mannetje had een heel moeilijk leven gehad voordat wij elkaar leerden kennen, ik was zijn derde, hij was zo lief en de laatste 15 jaar steeds liever, goed we hadden wel eens woorden, maar zoals hij zei, jij blijft tenminstte niet kwaad en nee, ik zeg het wat me dwars zit en gelijk is het over. maar hij was zo lief!!!!!
hij had er de laatste jaren ook zo''n moeite mee, dat hij vaak zei, ach wat hebben fout gehandeld, wij dachten namelijk vaak een lastige puber. hadden we dat toen geweten, dan mocht ze meer rust hebben toen. wij hebben gepusht voor school, altijd zei richard, als je maar je best doet. maar dat (puberale) gedrag bleek dus haar psych.probleem te zijn, want ze was ook altijd zo lief en stilletjes en dat sloeg om toen ze een jaar of 12 was. maar om op jou terug te komen als je kinderen er maar begrip voor hebben en jijzelf (dat doe ik ook) je fouten toegeven, uitpraten is zo belangrijk dan heb je nog een heel leven om te kunnen genieten voor je. en... een mens krijgt altijd kracht naar kruis. (ik bedoel te zeggen, je karma kan nooit te zwaar zijn, om te dragen) luv u pien
_





_
Pienvangmail.com  
14 feb 2008 18:45
bij het nalezen lijkt het mij dat er gedacht kan worden dat ik spijt heb van mijn liefde, maar dat is niet waar, want ik zou het zo weer doen, alleen zou ik dan toch meer aandacht aan haar persoonlijk hebben gegeven.
helaas, ik kan het niet overdoen, dus vanaf nu, wel aandacht, Xtra aandacht geven, met haar naar familie, wil ze graag, af en toe ga ik met haar de stad in en dan ergens iets gebruiken, allemaal dingen die richard zei, dat ik moest doen als hij weg was. en we hebben het ook al veel keren gedaan. gisteren nog zijn we naar alvin en de ch.niks? geweest met haar vriendin en zoontje, die was jarig, heel leuk, veel moeten lachen die film is een aanrader. zo, jullie weten nu al veel van mij, ik ben zoals ik altijd zeg prettig gestoord doe dingen dat mensen zeggen pien... ben eigenwijs en kom er voor uit. maar ben ook lief zoals richard altijd zei. kus pien

Fey  
14 feb 2008 19:43
Lieve Pien je hebt het beste voor gehad, je handelde uit onkunde net als ik met iemand trouwde waarvan de culturen totaal botste ook uit onkunde. Je kan het jezelf niet kwalijk nemen.
Lieve groet Fey
_





_
Joyfull.1  
14 feb 2008 22:25
Beste Pien, dat ze dat nu pas weten is heel vervelend voor iedereen. Ook leerkrachten en anderen hebben het niet gezien of geweten. Je kan het helaas niet over doen. Nu wordt er denk ik veel voor je duidelijk en ga je steeds meer dingen herkennen. Je kan nog een heleboel voor haar betekenen. groetjes Emmy

Pienvangmail.com  
15 feb 2008 10:29
hallo Emmy, ja, dat verwacht ik ook. het is voor mij ook een les geduldiger te worden.
bij sommige dingen heb ik engelengeduld, maar bij andere helemaal niet.
en je inleven hoe die ander zich voeltop DAT moment. ben je zelf b.v. heel opgewekt en spontaan, kom je bij haar of op de msn en dan ineens zo'n verdrietig persoon. en een andere keer verwacht je dat verdrietige, bereid je je er op voor, en dan heel opgewekt Ho-la mam, que tal, (zij doet nu ook een beetje mee met mij aan spaans) of como estas? en dan, ja, dan is het heerlijk dat te horen. voor hetzelfde geld is dan als ze iets heeft gedaan of weet ik wat, ineens weer dat verdrietige. dat is mijn les in het leven denk ik. daarom kon ik mij ook goed vinden in die borderl.trekken, die stemmingswisselingen.
enfin, we gaan maar vrolijk verder, ik heb afleiding aan jullie, aan mijn spaans en mijn houding van leef en laat leven. bedankt nog voor je reactie. luv pien
_





_
Gizmoenbeertje  
15 feb 2008 11:41
Blijf schrijven als het helpt.... ontwikkel een andere hobby.... lees je graag, fotografeer je, maak je gedichten.... ik vind het heel erg knap dat je die dingen zo onder woorden kan brengen... we blijven om je heen staan..... sterkte! lia